Ik moet eens met je praten liefste

Ik moet eens met je praten liefste
over mijn gezicht
dat lijkt soms zo gesloten
maar toch ben ik niet dicht

Het lijkt soms chagrijnig
maar vaak is dat niet waar
het is mijn parkinsongezicht
het is mijn masker maar.

De spieren van mijn kaken
trekken mijn mond omlaag
en door dat treurige hoefijzer
is het net alsof ik klaag
maar toch is dat niet waar
het is mijn parkinsongezicht
dat stomme masker maar.

Dit moest ik je vertellen, liefste
over mijn gezicht
toch ben ik niet vaak dicht.

Kijk liever naar mijn ogen
of je ook lichtjes ziet
dan lachen ze je tegen
en nergens is verdriet

uit: Parkinson Magazine